مثل جويي قديمي

 

 

روي هر برگ حرفي است.

 

باد

 

در كوچه زنگوله ها را تكان داد.

 

كارواني كه از سمت صحرا

 

                         دو بيتي مي آورد

 

بار دلتنگي اش را

 

                     در اين كوچه وا كرد

 

و صداي مؤذن

 

از دل خانه ها

 

-      مثل جويي قديمي-

 

    گذر داشت...

 

              باد زنگوله ها را

 

                           تكان داد.

 

رفتگرهاي غمگين

 

صبح , در كوچه

 

              با واژه هاي پريشان چه گفتند؟

 

در غبار و غروب ودو بيتي

 

وقتي آواي زنگوله

 

              از كوچه هاي صنوبر مي آيد,

 

برگ وبار مرا

 

              حفظ كن

 

اي كه از سمت صحرا مي آيي !

 

                          

 سيد علي مير افضلي