مراسم چهلمين روز درگذشت استاد "امامي " در اصفهان برگزار مي شود
نگارگر برجسته و صاحب سبك ، استاد "سيد ضياءالدين امامي "، 11 تيرماه پس از چندين ماه بيماري در سن 86 سالگي در بيمارستان سعدي اصفهان ، دار فاني را وداع كرد و در جوار رحمت حق آرام گرفت .
پيكر اين هنرمند برجسته در قطعه نام آوران بهشت رضوان اصفهان به خاك سپرده شد.
استاد امامي فرزند آيت الله "سيدمحمدباقر امامي نجفي دهكردي " و "بيگم خانم امامي "، سال 1301 شمسي در يك خانواده مذهبي و در محله ي "جلوخان " شهركرد متولد شد.
دوران كودكي ضياءالدين مقارن باسلطنت رضاخان بود،زماني كه دستگاه حكومتي با مراكز ديني و علماي اسلام مخالفت شديدي داشت ، مكانهاي درس روحانيون به حالت تعليق درآمده بود و بتدريج مدارس ابتدايي و دولتي جاي مكتب خانه ها و دروس آنها را مي گرفت .
ضياءالدين پس از گذراندن تحصيلات مكتب خانه و مدرسه ابتدايي ، درسال 1314 همراه پدر به اصفهان مهاجرت و در يكي از حجره هاي مدرسه ي "صدر" سكونت كرد.
ضياءالدين درسال 1317 شمسي وارد هنرستان تازه تاسيس هنرهاي زيبا اصفهان شد و با عباسعلي پورصفا و جواد رستم شيرازي همكلاس گرديد.
پس از گذراندن دوران هنرستان بلافاصله در دبيرستان هاي اصفهان به تدريس هنر، ادبيات و معارف اسلامي مشغول شد و در سال 1321 شمسي به استخدام آموزش و پرورش درآمد.
وي در سال 1338،ازتدريس در مدارس اصفهان دست كشيد و به همراه خانواده راهي تهران شد و در سال 1340 همزمان بااولين سال تاسيس هنركده ي هنرهاي تزئيني ، در آن دانشگاه پذيرفته شد.
ضياءالدين درسال 1347 با اخذ مدرك ليسانس هنري ازهنركده ي هنرهاي تزئيني فارغ التحصيل و به تدريس در دانشگاه و دبيرستان هاي تهران پرداخت .
وي ازسال 1357 با خانواده به اصفهان بازگشت و پس از پيروزي انقلاب اسلامي چندسالي را نيز در دانشگاه هنر اصفهان (پرديس ) مشغول تدريس شد و پس از آن تاكنون در منزل خود به نقاشي مي پرداخت .